આ રાજ ની નીતી ના કિસ્સા અજબ છે સરઘસ ને રેલી ના ટોળા ગજબ છે એક રોટલા ના બે ટુકડા ને પામવાને , પોતાના ખિસ્સા ને ભરવાના સ્ટંટ છે ચેહરા પર મોહરા ને મોહરા પર સ્માઈલ છે , ભાઈ ને પીઠ ને છોલવાની પણ style છે. ટાંટિયા થયા છે રાંટા ને આંખો માં છે મોતિયા તોય દિલ માં તો બસ હજુ સત્તા નો ક્રેઝ છે આ રાજ ની નીતી ના કિસ્સા અજબ છે ચાર પાયા ની આ દુનિયા માં ખેંચમતાણ અનંત છે ટકવા અને ટકાવવા જરૂરી દમ છે અને , થોડું લપસ્યા તો ટેકા થી પણ ફેમ છે. લોહી ના ભૂખ્યા, બધા આ જમ છે. જે પેહરે છે ખાદી જેનો એક જ રંગ છે . ભુલીગયા છે એ કે સફેદ માં સાત રંગો નો સમન્વય છે. આ રાજ ની નીતિ ના કિસ્સા અજબ છે . પાંચ વર્ષે જાગતા આ કુંભકર્ણ ના આ પૌત્ર છે, રિબાતી જનતા જેમનો ફેવરેટ ટાઈમ પાસ છે. મને શું મળશે , અને મારું કેટલું એ જ સવાલો માં દુનિયા એમની વ્યસ્ત છે બહાર ક્યાંક એક આગ સળગે છે તેની ક્યાં એમને ખબર છે. સત્તા સાચે તો કોની છે, એ ભૂલી ચુક્યા છે. ગાદી પર બેઠા બેઠા ભૂલી ગયા છે કે હજુ ...
Becoming a writer is not a “career decision” like becoming a doctor or a policeman. You don't choose it so much as get chosen, and once you accept the fact that you're not fit for anything else, you have to be prepared to walk a long, hard road for the rest of your days. PAUL AUSTER